Shecamenearer,andlaidherhandpersuasivelyonhisarm。
“Haven’tyouawordtosaytome?Noanswer?Notevenalook?“
Shewaitedamomentmore。Amarkedchangecameoverher。Sheturnedslowlytoleavethesummer-house。“Iamsorrytohavetroubledyou,Mr。Delamayn。Iwon’tdetainyouanylonger。“
Helookedather。Therewasatoneinhervoicethathehadneverheardbefore。Therewasalightinhereyesthathehadneverseeninthembefore。Suddenlyandfiercelyhereachedouthishand,andstoppedher。
“Whereareyougoing?“heasked。