Shehesitatedforamomentandthenassented。Theyleftthecarandwalkedalongthelittletrack,borderedwithwhiteposts,whichledontotheridge。Totheirrightwasthevillage,separatedfromthemonlybyonelevelstretchofmeadowland;inthebackground,thehall。Theyturnedalongtheraiseddikejustinsidethepebblybeach,andsheshowedhercompanionthenarrowwaterwayuptothevillage。Atitsentrancewasatallironupright,withaladderattachedandagreatlampatthetop。
“Thatistoshowthemthewayinatnight,isn’tit?“heasked。
Shenodded。
“Yes,“shetoldhim。“Mr。Fentolinhaditplacedthere。Andyet,“
shewenton,“curiouslyenough,sinceitwaserected,therehavebeenmorewrecksthanever。“